Te onthouden:
De Commissie voor de
bescherming van de persoonlijke levenssfeer werd opgericht bij de
wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten
opzichte van de verwerking van persoonsgegevens. Zij krijgt hierbij onder meer
een bemiddelende en adviserende rol in een aantal privacybedreigende kwesties.
Haar bevoegdheid is daarbij beperkt tot gevallen waarin de persoonlijke
levenssfeer van de burgers bedreigd wordt door een mogelijk ongeoorloofde
verwerking van gegevens aan de hand waarvan deze kunnen worden geïdentificeerd.
Hierdoor krijgt de Commissie meteen ook een rol te spelen in de bestrijding van
spam. Spam is immers hét fenomeen bij uitstek waarbij de persoonsgegevens van
nietsvermoedende burgers worden gebruikt, misbruikt en verhandeld zonder hun
toestemming.
Met de
wet van 11 maart 2003 trad België als eerste land in de Europese Unie op
tegen spam door de verzending ervan zonder de voorafgaande toestemming van de
ontvanger te verbieden, behoudens enkele uitzonderingen (een zogenaamd soft
opt-in-stelsel). Gegevens die men na de inwerkingtreding van deze wet inzamelt
mogen met andere woorden in principe niet zonder toestemming van de ontvanger
gebruikt worden om spam te verzenden. Wat betreft eerder ingezamelde gegevens,
bevat de wet echter geen overgangsregeling. Hierdoor zitten ook legitieme
adverteerders met een probleem: hoe kunnen zij hun (potentiële) klanten
contacteren met hun nochtans regelmatig ingezamelde gegevens?
De
Commissie heeft in deze kwestie een overgangsbeleid gevoerd naar Frans
voorbeeld. Ondernemingen die op een wettelijke wijze een adressenbestand hebben
opgebouwd kregen hierdoor tot 31 december 2003 de toestemming om hun klanten nog
éénmaal te contacteren, en dit uitsluitend om te vragen of zij in de toekomst
nog commerciële boodschappen willen ontvangen. Een gebrek aan een antwoord zou
daarbij als een weigering moeten worden geïnterpreteerd. De Commissie hoopte op
die manier de privacy van de ontvangers afdoende te beschermen en legitieme
marketingondernemingen tegelijkertijd een kans te bieden om hun investering te
beschermen.
Sleutelbegrippen: Telecommunicatie – Elektronische handel – Ongewenste
elektronische commerciële boodschappen – Spam – Commissie voor de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer.
Inhoudsopgave van de
commentaar:
A. Inleiding: Spam en de Belgische wet
B. De rol van de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer
C. Probleemstelling
D. Standpunt van de Commissie
Samenvatting opgesteld door ICRI, gecoördineerd door Hans Graux.